مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٧١٩

و له ايضا

يك روز نجسته‌اى رضاى دل من * اينست و ازين بتر سزاى دل من

* * *

زان جان كه نداشت هيچ سودم تو بهى * زان دل كه فروگذاشت زودم تو بهى

زان ديده كه روى تو نمودم تو بهى * ديدم همه را و آزمودم تو بهى

* * *

اى آينهء جود مصور دستت * از چشمه و خورشيد سخىتر دستت

شد روزى خلق را گذر در دستت * چشم همهء جهان بود بر دستت

* * *

شاها ملكى كه دير پايد دارى * بختى كه همه جهان گشايد دارى

چشمى كه به شب حلقه ربايد دارى * شكر ايزد را كه هرچه بايد دارى

و هو شيخ نجم الدّين حسن از فضلا و عرفا و شعرا بوده و مريد شاه نظام اولياست كه به دلالت و محبت امير خسرو دهلوى مريد او شده و اين اشعار از اوست :

مشتاق تو به هيچ جمالى نظر نكرد * بيمار تو ز هيچ طبيبى دوا نخواست

بر ما دلت نسوخت ندانم چرا نسوخت * ما را دلت نخواست ندانم چرا نخواست

گفتا چرا سخن نكنى چون به من رسى * نظارهء جمال تو خاموشى آورد

* * *

اى به عهدت پارساييها به رسوايى بدل * من يكى زان پارسايانم كه رسوا كرده‌اى