مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٩٨
رباعيّات
جوان‌بختى جهانگيرى قضاسختى قدرسيرى * سپهدار اجل مير عجم محمود كرمانى
رباعيّات
رباعيّات
گفتار لطيف و خوى نيكوست تو را * خوبى و لطافت صفت و خوست تو را
عيب تو جز اين نيست كه در عشق يكيست * بيگانه و خويش و دشمن و دوست تو را
* * *
حاليست چو زلف تو مشوش ما را * عيشيست چو پاسخ تو ناخوش ما را
جانيست چو روى تو پرآتش ما را * بختيست چو مركب تو سركش ما را
* * *
گر عارض تو سيه شد از خط چه عجب * زيراكه مرا سپيد شد مو ز تعب
اى زركمر سيم‌بر مرجان‌لب * آخر شب من روز شد و روز تو شب
* * *
باشد دل من ز بادهء عشق تو مست * در رنج خمار از آن بماندم پيوست
در پاى اجل تا نشود شخصم پست * كوته نكنم ز دامن مهر تو دست
* * *
بىرنج كه را ساخته كارى باشد * با هر گنجى گزنده مارى باشد
بىخصم كه را گزيده يارى باشد * با هر وردى خلنده خارى باشد
* * *
دستى كه زدى به ناز در زلف تو چنگ * چشمى كه به ديدنت ز دل بردى زنگ
آن چشم بشست بىتوام ديده به خون * وان دست بكوفت بىتوام سينه به سنگ