مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٨٩

در مدح سلطان سنجر سلجوقى

چو گردد تارك گردان شهاب تيغ را گردون * چو گردد ناوك پران سحاب گرد را باران

در آن موضع برآهخته ز پيروزى يكى خنجر * در آن موقف برآورده ز بهروزى يكى ثعبان

ز خنجر قوت هر حنجر به تارك ميل هر ناوك * به كينه راى هر سينه به پيكر قصد هر پيكان

تو آيى در ميان صف ز كين دشمنان پرتف * گرفته نيزه اندر كف بسان رستم دستان

ز گرد موكبت پرخاك روى ماه بر گردون * ز نعل مركبت پرماه روى خاك در ميدان

هوا پرصاعقه گردد ز شمشيرت گه ضربت * زمين پرزلزله گردد ز شبديزت گه جولان

زمانه برنهد بر گردن گردون گردان غل * اگر جز بر مراد تو معاذ اللّه كند دوران

چو بر دشمن كمين آرى چو در هيجا كمان گيرى * چو نوشى باده در مجلس چو بازى گوى در ميدان

سپهرت مىسزد مركب شهابت مىسزد ناوك * سهيلت مىسزد ساغر هلاكت مىسزد چوگان

بسايد زخم گرز تو چو سرمه پيكر خارا * بسنبد نوك رمح تو چو مهره تارك سندان

كرم بىطبع تو ناقص شرف بىذات تو مهمل * سخابى دست تو باطل سخن بىذكر تو هذيان

ايا خشمت مخالف را چو قوم عاد را صرصر * ايا سهمت معادى را چو قوم نوح را توفان