مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٦٣

در وصف شراب نظم كرده است

اصل سخا و عنصر مردى و ذات حسن * عين تواضع و سر لطف و تن بيان

هضم طعام و نفى غم و مايهء نشاط * قوت دل و توان تن و قوت روان

دارد به گاه آنكه كنى رنگش آزمون * باشد به وقت آنكه كنى بويش امتحان

لون عقيق و گونهء ياقوت و رنگ لعل * بوى عبير و نكهت مشك و نسيم بان

در فعل او نهاده گه تربيت فلك * در طبع او سرشته گه تقويت زمان

نور سهيل و تابش خورشيد و فر ماه * آرام كهل و حرمت پير و تف جوان

آن مى كه گر ز دور بدارى ز عكس آن * شنگرف سوده گردد مغز اندر استخوان

گردد ز فعل او تن بىزور زورمند * باشد ز طبع او دل غمناك شادمان

چون آب ناردان بود اندر قدح اگر * آميخته به مشك بود آب ناردان

آن را كه سودها به زيان آورد فلك * چون زو بخورد سود شمارد همه زيان

روى چو زعفران شود از وى معصفرى * وز خرمى نشاط دل آرد چو زعفران

در باغ و بوستان ز تماشا نيافت بهر * بىاو هرآن‌كه رفت سوى باغ و بوستان