مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥٦

رباعى

پوستينى بخواستم از تو * تا زمستان به سر برم در آن

حرمت ما بر تو بود چنانك * حرمت پوستين به تابستان

بده اى خواجه پوستينم هين * پيشتر ز آنكه پوستينت هان

اين چه شهرست سراسر آشوب * اين چه قومند تمامى تلبيس

با چنين شهر سقى اللّه دوزخ * با چنين قوم عفى اللّه ابليس

در راه دلم ز عشق تو صد دامست * اميد من سوخته‌دل بس خامست

آن را كه تويى يار چه بىيار كسست * وان را كه تويى دوست چه دشمن كامست

* * *

آن سنبل پست پر ز تابش نگريد * وان نرگس مست نيم‌خوابش نگريد

دى گفتمش از عشق تو خون گشت دلم * گفتا نه تو و نه دل جوابش نگريد

* * *

در هجر تو گفتم كه ز جان مىترسم * وصل آمد و من هم آن‌چنان مىترسم

آنگه ز زبان دشمنان ترسيدم * امروز ز چشم دوستان مىترسم

* * *

گر دسترسى به سيم و زر داشتمى * با وصل تو دست در كمر داشتمى

همرنگ رخ ار به كيسه زر داشتمى * خال از رخ تو به بوسه برداشتمى