مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٣٦

در جواب قصيدهء حكيم خاقانى شيروانى گفته و به شيروان نزد خاقانى فرستاده

به مسجد اندر سگان هيچ خردمند بست * به كعبه اندر بتان هيچ مسلمان برد

زشت بود روز عيد گر ز پى چابكى * پيرزنى خرسوار گوى ز ميدان برد

مگر به شهر تو در شعر نخواندست كس * كه هركس از نظم تو دفتر و ديوان برد

عراق آنجاى نيست كه هركس از ابلهى * ز بهر دعوى درو مجال طيان برد

هنوز گويندگان هستند اندر عراق * كه قوت ناطقه مدد ازيشان برد

يكى ازيشان منم كه چون كنم راى نظم * سجده بر طبع من روان حسان برد

منم كه تا جاى من خاك سپاهان بود * خرد پى توتيا خاك سپاهان برد

چو گيرم اندر بنان كلك پى شاعرى * عطارد از شرم آن سربه‌گريبان برد

مراست آن خاطرى كآنچه اشارت كنم * به طبع پيش آورد به طوع فرمان برد

اگر شود عنصرى زنده به دوران من * ز دست من باللّه ار به شاعرى جان برد

من از تو احمق‌ترم تو از من ابله‌ترى * كسى ببايد كه مان هر دو به زندان برد

شاعر زرگر منم ساحر درگر تويى * كيست كه باد بروت ز ما دو كشخان برد