مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٩٩

و له فى المسمط

با عقيق لب او لعل بدخشان كم گير * با گل عارض او لالهء نعمان كم گير

با وجود لب لعل و خط مشك‌افشانش * ياد ظلمت مكن و چشمهء حيوان كم گير

غمزه‌اش بين و دگر شوخى عبهر كم گوى * خط سبزش نگر و سبزهء بستان كم گير

وصل آن حور پريچهره گرت دست دهد * نام جنت مبر و ملك سليمان كم گير

كه كرد كار كرم مردوار در عالم * كه كرد اساس مكارم ممهد و محكم

عماد عالم عادل سوار ساعد ملك * اساس طارم اسلام و سرور عالم

ملك علو و عطارد علوم و مهر عطا * سماك رمح و اسد حمله و هلال علم

سرور اهل محامد هلاك عمر عدو * سر ملوك و دلارام ملك و اصل حكم

كلام او همه سحر هلال در همه حال * مراد او همه اعطاى مال در همه دم

دم مكرم او همدم كلام علوم * دل مطهر او مورد صلاح امم

رسوم محكم او كرد حكم عالم رد * سموم حملهء او كرد كار اعداكم

هم او و هم دل او دار عدل را معمار * هم او و هم دم او داء ملك را مرهم

شاه نوروز دگرباره برافراشت علم * راغ را كرد ز نزهت حسد باغ ارم

لاله را باز بپوشيد قباى معلم * بر سر نرگس مخمور نهاد افسر جم

باغ را كرد دل‌فروز و جهان را خرم * خيز اى سرو خرامنده به صحرا بخرام

* * *

تا جهان را ز گل و لاله منور بينى * وز نسيم سحرى باغ معطر بينى

دشت را سربه‌سر از رزمهء ششتر بينى * دامن لاله پر از لؤلؤ احمر بينى

گردن و گوش چمن پر در و گوهر بينى * چون دلارام من آن سروقد سيم‌اندام