مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٨٨

در تهنيت فتح ابو الفتح ملكشاه ثانى

اى سراپردهء سفيد و سياه * اى بلندآفتاب و والاماه

بين كه بركرد مرغ و ماهى را * شغب از خوابگاه و خلوتگاه

شد يكى را سبك عنان شتاب * شد يكى را گران ركاب شناه

اى بخار بحار كله ببند * وى عروس بهار حله بخواه

اى مرصع دوات مصرى كلك * اى همايون‌بساط و ميمون‌گاه

روز عيدست و تهنيت شرطست * عيد را تهنيت كنند به گاه

به ملاقات بزم صاحب عصر * به زمين بوس صدر ثانى شاه

طاهر بن مظفر آنكه ظفر * جز پى رايتش نداند راه

راى او را مگر ملاقاتى * خواست افتاد با فلك ناگاه

اتفاقا ز عين گستاخى * سوى او آفتاب كرد نگاه

هرچه اين مىگشود بند قبا * آن فرومىكشيد پر كلاه

آمد به سلامت بر من ترك من از راه * پرداخته از جنگ و برآسوده ز بدخواه

چون سرو سهى قامت و شايسته‌تر از سرو * چون ماه دوهفته رخ و بايسته‌تر از ماه

سروست اگر سرو زند گوى به ميدان * ماهست اگر ماه زند چنگ به خرگاه

من باده همىخوردم و او چنگ همىزد * من شعر همىگفتم و او ساخت همى راه

تا روز همىگفت كه چون بود به يك روز * فتح ملك عادل ابو الفتح ملك‌شاه