مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٨٧

و له

كسى نديده فرازش مگر به چشم ضمير * كسى نرفته نشيبش مگر به پاى گمان

ز تنگ عيشى بر ذروه‌هاش برده هماى * ز استخوان مسافر ذخيره‌هاى گران

كسى به روز سپيد و شب سياه درو * بجز كبودى گردون همىنداده نشان

ز بيم ديو بدل در همىگداخت ضمير * ز باد سرد به تن در همىفسرد روان

اى جهان خاتم جان‌بخش تو را زير نگين * آسمان را ز جمال تو نظر سوى زمين

چين موى تو نماينده‌ترست از طاوس * چنگ عشق تو رباينده‌ترست از شاهين

دل بر آنست كه تنها بكشد بار فراق * تو بر آن باش كه تنها ببرى بار سرين

شاها صبوح فتح و ظفر كن شراب خواه * نرد و نديم و مطرب و چنگ و رباب خواه

از دست آنكه غيرت ماهست و آفتاب * در جام ماه نو مى چون آفتاب خواه

وز خد آنكه قطرهء آبست و برگ گل * تا گرد رزمگه بنشانى گلاب خواه

شبها كه دشمن تو ز بأس تو نغنود * گردون به طعنه گويدش از بخت خواب خواه

بر اميد آنكه از روى قبول * رفعت چتر تو يابد جرم ماه

پوشد اندر عرضگاه هر خسوف * كسوتى چون كسوت چتر سياه