مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٣٨

و له ايضا رباعيّات

اى گل‌رخ سرو قامت اى مايهء ناز * بر تو ز نماز و روزه رنجيست دراز

چندين به نماز و روزه تن را مگذار * بر گل نبود روزه و بر سرو نماز

* * *

تا ز ابر فراق تو بباريد تگرگ * بر شاخ اميد ما نه بر ماند و نه برگ

ديدم نه به اختيار خود هجر تو را * مردم نه به اختيار خود بيند مرگ

* * *

ناشاد مرا اى بت نوشاد مكن * نيكويى كن مرا به بد ياد مكن

مر خصم مرا از غم من شاد مكن * از داد خدا بترس و بيداد مكن

* * *

از جور و ستيز تو به هر بيهده‌يى * در هر نفس از سينه برآرم سده‌يى

اى روى تو در دو چشم هِى بتكده‌يى * مردى نبود ستيزه با دل‌شده‌يى

* * *

تا من شدم از هوا قرين هوسى * جز ناله ز بنده برنيامد نفسى

فريادرسم نيست به غير از تو كسى * فرياد ز دست چون تو فريادرسى

* * *

اى شمع كه پيش نور دود آوردى * يعنى كه خط ارچه خوش نبود آوردى

گر دود دل منست ديرت بگرفت * ور خطّ به خون ماست زود آوردى

* * *