مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٣٦

و له ايضا

بند پولاد بر دهن يابد * آهو ار برشمر نهد به تفوز

طبع گر آفتاب نظم شود * دست سرما برو شود فيروز

اى به هر فضل و شادى ارزانى * بكش اين رنج من به فضل امروز

گر زمستان من تموز كنى * بازرستى ز بنده تا به تموز

قطعهء مدح مرا چون دل و چون ديدهء خويش * از پى فخر بدارند بزرگان عجم

پس من از بىخردى شعر فرستم بر تو * مدح گويم كه مگر مرد مصيبى به كرم

تو به دينار كسان آب مرا تيره كنى * حشمت شعر و خط من بفروشى به درم

گر به مدح تو دگر هيچ قلم بردارم * اين سرانگشت قلم‌گير قلم باد قلم

تا هجر تو كرد بر وصال تو شتاب * دارم دل جوشان چو بر آتش سيماب

ترسم كه دگر نبينم اى در خوشاب * اندر شب هجر نيز وصل تو بخواب

* * *

اى گشته پراگنده سپاه و حشمت * گرينده نديمان و غريوان خدمت

بر كوس و سپاه تو ز تيمار غمت * خون مىبارد ز ديده شير علمت

* * *

مر كلك تو را سخاوت اى خسرو خوست * شمشير تو بر شير بدراند پوست