مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٤

آمدن تكين تاش برادرزادهء خاقان به جنگ و گرفتن نريمان او را

به فرزنديش گر پسندى رواست * هماى تو را نيز فرخ هواست

هميشه بود دخت از بهر شوى * بر شوى زيبد نه در شهر و كوى

آمدن تكين تاش برادرزادهء خاقان به جنگ و گرفتن نريمان او را

آمدن تكين تاش برادرزادهء خاقان به جنگ و گرفتن نريمان او را

سر هفته آمد نوندى فراز * كه آورد لشكر تكين تاش باز

ز ناگه خروشى برآمد به ابر * شد آن بزم گفتى به كام هزبر

سپهدار گفت اينت عزم دلير * ازين‌سان شدست از سر خويش سير

من اينجاى و او رزم كوش آمدست * همانا كه خونش به جوش آمدست

تو را دل بدين غم نبايد سپرد * كه تنها بس او را نريمان گرد

چنان كن كه شبگير با يوز و باز * خراميم مر جنگ را پيش باز

مى و بزم كه اينجاست آنجا بريم * نريمان زند تيغ و ما مى خوريم

چو پرّ حواصل برآورد زاغ * برافروخت ز ايوان نيلىچراغ

نريمان بيامد هم اندر زمان * به نزد سپهدار و خاقان دمان

خروشيد كه امروز هر دو ز دور * به نظاره بر پيل سازيد سور

شما جام گيريد هر دو به بزم * كه من تيغ خواهم گرفتن به رزم

اگر بخت هشيار يار من است * بدين دشت پيكار كار من است

چو زد پره دورويه يكسر سپاه * غريو از دل كوس برشد به ماه

يكى نعره‌يى زد چو شير يله * كه غرد چو از گور بيند گله

شباهنگ پيشانى ماه نعل * برانگيخت گيتى به خون كرد لعل

خروشيد كان ترك پرخاش‌خر * كه خشتش دوسر بد كله چارپر

اگر باز يابمش ايدر شتاب * بسوزانمش بر سنان ز آفتاب

همان ترك بيرون زد از صف چو شير * گريزنده با ابلق تند زير

برانگيخت باره نريمان گرد * به بازيگرى دست ناورد برد

چو يك‌چند گشت اندر آمد چو دود * زدش نيزه از پشت ابلق ربود

به نوك سنان بر سر افراختش * زمانى به هر سو همىتاختش