مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٥

رفتن گرشاسب به جنگ پادشاه افريقى

رفتن گرشاسب به جنگ پادشاه افريقى

رفتن گرشاسب به جنگ پادشاه افريقى

از آنجا سپه برد زى قيروان * كه گيرد به تيغ از فريقى روان

بيامد به هنگام خورشيد زرد * فروكوفت ناگاه كوس نبرد

جهان بيشهء شير غرنده گشت * ز تير آمدن مرگ پرنده گشت

شبى بود مهتاب چون روز پاك * ز صد ميل پيدا ددى از مغاك

زمين يكسر از سايه وز نور ماه * به كردار ابلق سفيد و سياه

مه از كوه تابان چو از گرد نيل * برون تابد آيينه از پشت پيل

تو گفتى در ايوانى از آبنوس * مه چارده بد يكى نوعروس

شب قيرگونش دو زلف به خم * ستاره ز گردش نثار درم

بپوشيده شب بر پرند سياه * يكى شعر سيماب بر روى ماه

كشيده يكى فرش سيمين جهان * زمين زير آن فرش يكسر نهان

برافروخته چهره ماه از پرند * در تيرگيش آسمان كرده بند

ز لوح زبرجد سپهر و ز سيم * ستاره بر و نقطه و ماه جيم

بدين شب سپهبد ميان بسته تنگ * همىكرد در نور مهتاب جنگ

ز بس سر كه تيغش ز تن كرد پخش * زمين گشت گلگون و مهتاب رخش

برآهيخت خود تيغ زرين زبر * نهان كرد ازو ماه سيمين سپر

ز ناى نبردى برآمد خروش * غو كوس در لشكر افگند جوش

دميد آتش از خنجر آبگون * چه آتش كه جانش تف و دود خون

ز بس گرد بر گرد گردون چو نيل * تو گفتى هوا بود پرژنده پيل

چه بر مرد اسب و چه بر اسب مرد * بد افتاده هر جاى پرخون و گرد

همه دل خدنگ و همه مغز چاك * همه جامه خون و همه كام خاك

يكى درع در بر سر از گرز پست * يكى بىسر افتاده خنجر به دست

شد از سهم بىجان نهنگ اندر آب * به كه بچه بگذاشت پران عقاب

به نيزه ز پيل و به خنجر ز زين * سپهبد فگندى يلان بر زمين

ز كشته چنان گشت بالا و پست * كه هامون ز مركز فروتر نشست