مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٦

در مناظرهء شب و روز و تخلص به مدح ابو نصر خليل احمد

قمر چرخ به شب كرد محمد به دونيم * سوى معراج به شب رفت هم از بيت حرم

هر مهى باشد سى روز و به فرقان شب قدر * بهتر از ماه هزارست ز بس فضل و حشم

سترپوشست شب و روز نماينده عيوب * راحت آراست شب و روز فزاينده الم

منم آن شاه كه تختم زمىست ايوان چرخ * مه سپردار و همه انجم سيار خدم

آسمان از تو بود همچو يكى فرش كبود * وز من آراسته بر مثل يكى باغ ارم

بر رخ ماه من آثار درستيست پديد * بر رخ و چهرهء خورشيد تو آثار سقم

راست خورشيد تو چندان كه به سالى برود * كم به ماهى برود ماه من از كيف و ز كم

روز كاين از شب بشنيد شد آشفته و گفت * خامشى كن چو درايى سخن نامحكم

روز را عيب به طعنه چه كنى كايزد عرش * روز را پيش ز شب كرد ستايش به قسم

روزهء خلق كه دارند به روزست همه * به حرم حج به روزست و هم آداب حرم

روز خواهد بد برخاستن خلق به حشر * روز بد نيز وجود همه مردم ز عدم

تو به عاشق بر رنجى و بر اطفال نهيب * در تن ديودلى بر دل بيمار وخم