مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٣

در مناظرهء قوس و رمح و مدح شهريار امير منوچهر

در مناظرهء قوس و رمح و مدح شهريار امير منوچهر

در مناظرهء قوس و رمح و مدح شهريار امير منوچهر

هر سلاحى را دگر زخميست اندر كارزار * زخم سخت آن دان كز آن گردد عدو را كارزار

ليك آن كو هم به جاى خويش زخم آورد دور * رمح قوسست آلت جنگاوران كين‌گذار

هر دو را روزى جدال افتاد با هم در سخن * اين بر آن آورد حجت آن بدين كرد افتخار

رمح گفت از تو كه قوسى فضل من بهتر از آنك * تو چو پشت عاشقى من چون قد دلبر نگار

قوس گفت ار چون قد يارى تو چبود كز مثال * من چنان كابروى يارم گر تويى چون قد يار

رمح گفتا بد عصاى موسى مرسل چو من * آنكه شد مار و برآورد از سر دشمن دمار

قوس گفتا بد عصاى موسى آرى چون تو ليك * آن عصا هم شبه من شد چون بر اعدا گشت مار

رمح ديگر ره به تندى گفت تو كوته قدى * مردم كوتاه معجب باشد و نابردبار

قوس گفت ار كوتهم من كوتهان معجب بوند * تو درازى و دراز احمق بود زى هوشيار

رمح گفت اى شوخ خامش يك‌زمان تا فضل خويش * من بگويم چون بگفتم آن زمان پاسخ گذار

آن منم كز قطر خون دارم منقط راغ و دشت * آن منم كز شكل كين سازم مخطط كوه و غار

هم يكى پيچنده مارم كم ز آجال‌ست دم * هم يكى جنبان درختم كم ز پولادست بار