مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٥
فى الحقائق
نوميد مباش و نيك مىترس * مىدار اميد ليك مىترس
يك توبه و عالمى كبيره * آهى خوش و يك جهان صغيره
هستى چو يكى درخت خودروى * در بيشهء جهل بر لب جوى
سبزى و ترى و تازه و نغز * ليكن تهىاى ز ميوه و مغز
مقصود ز بيخ جز شجر نيست * مطلوب ز شاخ جز ثمر نيست
بىشهد چه كژدم و چه زنبور * بىصيد چه باشه و چه عصفور
بىميوه راز بيشه درخت را ز بيشه * برند به اره و به تيشه
ويل لك اگر چنين درختى * مسكين تو كه سخت شوربختى
آن‌كس كه چنين درخت باشد * مقهور عذاب سخت باشد
يزدان كند ار كند عقابش * ايزد دهد ار دهد ثوابش
بر خيره مريز ميوهء نغز * در آخور خربطان بىمغز
خر قيمت زعفران چه داند * بز لذت ارغوان چه داند
گاوى كه سزاى كاه باشد * كنجد دهىاش گناه باشد
جنت چه بود جهان ايمان * سدره چه بود شمامهء جان
فردوس حضور حضرت اوست * ديدار شهود وحدت اوست
فى الحقائق
فى الحقائق
طوبى چه بود شمامهء ذوق * طوبى لك اگر كنى بدان شوق
روضه خرد و رضاست رضوان * مالك امل و هواست نيران
تسليم و رضا يقين يقين است * كوثر دل سلسبيل دين است
اشجار بود عقول اخيار * انهار بود روان احرار
اخلاق نبى قصور ميدان * حالات حميده حور ميدان
ولدان نفخات خاطر بكر * غلمان نفحات عاطر فكر
فرشست كفايت و عبارت * استبرق و سندس استعارت
حليت هنرست و حله تقوى * ساقى مولا شراب معنى