مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٦

و له ايضا

ماه ملك آمد از خسوف برون * بخت زو يافت رتبت گردون

برد نورش ز ثابتات شكوه * داد سيرش به حادثات سكون

باز بر سر گرفت باطل دست * باز برهم نهاد فتنه جفون

نرم شد نرم باز چرخ درشت * رام شد رام باز دهر حرون

آب در جوى عدل گشت گلاب * نوش در كام ظلم شد افيون

آفتابى گرد موكب گرد تو ساكن سپهر * آسمانى جرم مركب زير تو جنبان زمين

گر نجستى باد جودت برگ نفشاندى درم * ور نرستى نقش نامت بار ناوردى نگين

شيرهء لطفت خورد گويى همى زنبور غور * سنبل خلقت چرد گويى همى آهوى چين

آب از آن شيره ستاند نام اندر كام آن * خون ازين سنبل پذيرد قيمت اندر ناف اين

نصرت اندر سايهء اعلام تو گيرد مكان * دولت اندر نعمت الوان تو گردد سمين

زنگ بسته تيغ حق را غزو تو شويد به خون * درگشاده حصن دين را حفظ تو دارد حصين

چون درخش نعلها خندان كند خاك دژم * وز تف شمشيرها عطشان شود ماء معين

مهرهء ناچخ بكوبد بندهاى دردناك * نشتر ناوك بكاود عرقهاى سهمگين

* * *