مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٩

در مدح سيف الدوله محمود غزنوى ثانى

كسى كه رنگ غرابش نماند اندر سر * ز روى عقل نماند بر او دليل شباب

چگونه شد كه جوان شد از آن سپس كه نماند * درخت را به سر شاخ بر نشان غراب

يكى به مستى بستان نگاه كن گويى * كه ابر ساحت او را شراب داد و نه آب

تو اين طراوت و اين خرمى به دشت و به باغ * ز سعى ميغ مدان و ز يمن شاه بياب

كه ميغهاى دژم را به خشكسال نياز * يمين شاه معونت كند به فتح الباب

امير عادل محمود سيف دولت و دين * كه پيشكار دل و دست اوست بحر و سحاب

اگرچه در همه كارى به از شتاب درنگ * به جودش اندر بارى به از درنگ شتاب

مگر كه فرع قوى حال‌تر ز اصل از آنك * عقاب گيرد تيرش همى به پر عقاب

دل مخالف ملك از نهيب ناجخ او * چو تو زييىست بر او تافته به شب مهتاب

ز دست آتش سيماب‌رنگ شمشيرش * روان دشمن او شد جهنده چون سيماب

روان رستم اگر با زره به حرب شود * گريز خواهد ازو چون كبوتر از مضراب

خدايگانا فرمان تو براند و بداشت * زمان به دست عنان و زمين به پاى ركاب