مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٣

ايضا

چو مفهوم شد مرد را اين معانى * سزد گر به كوى قناعت گرايد

نه گويد نه جويد نبيند نه پويد * نه خواهد نه رنجد ، نه كاهد نه . . .

* * *

مى بتازد به بخل مجد الملك * چون به گاورس گرسنه قمرى

گر همه قمّيان چنو باشند * قم رفيقا و بر همه قم رى

131 ابو سعيد نيشابورى

131 ابو سعيد نيشابورى

و هو فضل اللّه بن ابو الخير الميهنى النيسابورى حالاتش در كتب تواريخ و تذكرة الاولياء و نفحات و رياض العارفين مشروح است در سنهء 404 وفات يافته از رباعيات اوست :

جسمم همه اشك گشت و چشمم بگريست * در عشق تو بىجسم همىبايد زيست

از من اثرى نمانده اين عشق از چيست * چون من همه معشوق شدم عاشق كيست

ايضا

ايضا

سرتاسر دشت خاوران سنگى نيست * كز خون دل و ديده بر آن رنگى نيست

در هيچ زمين و هيچ فرسنگى نيست * كز دست غمت نشسته دلتنگى نيست

* * *

راه تو به هر قدم كه پويند خوشست * وصل تو به هر سبب كه جويند خوشست

روى تو به هر ديده كه بينند نكوست * نام تو به هر زبان كه گويند خوشست

* * *

غازى به ره شهادت اندر تك و پوست * غافل كه شهيد عشق فاضل‌تر از اوست

در روز قيامت اين بدان كى ماند * كاين كشتهء دشمنست و آن كشتهء دوست

* * *