مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٢

و له

اسمش على بن جعفر و اصلش از خرقان من مضافات بسطام و از مشاهير مشايخ كرام در سنهء 425 رحلت يافت گاهى شعرى مىفرموده اين دو رباعى از اوست :

آن دوست كه ديدنش بيارايد چشم * بىديدنش از گريه نياسايد چشم

ما را ز براى ديدنش بايد چشم * گر دوست نبيند به چه كار آيد چشم

* * *

اسرار ازل را نه تو دانى و نه من * وين حرف معما نه تو خوانى و نه من

هست از پس پرده گفت‌وگوى من و تو * گر پرده برافتد نه تو مانى و نه من

اسمش كمال الدّين در دولت سلجوقيه معزز و مكرم بوده و خدمت تركان خاتون را مىنموده اما ظهورش در عهد ديالمه و مناقب الشعراء و تاريخ سلاجقه از اوست .

نه يارى كه روزى وفايى نمايد * نه صبرى كه با هيچ سختى برآيد

نه چشمى كه روى هدايت ببيند * نه عقلى كه راه هدايت نمايد

نه مردى كه با هيچ دردى بسازد * نه جهدى كه با هيچ عهدى بپايد

نه نجمى كه سعدى بود زو توقع * نه نحسى كه كارى ازو برگشايد