مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٥
در مدح حضرت شاهنشاه جم‌جاه سلطان ناصر الدّين شاه خلد اللّه سلطانه
88 فخرى قاجار حفظه اللّه تعالى
88 فخرى قاجار حفظه اللّه تعالى
نواب شاهزادهء معظم اعتضاد السلطنه على قلى ميرزا فرزند خاقان مغفور و سمّى عم مكرم اوست در رحلت خاقان صاحبقران نور اللّه مضجعه سيزده‌ساله بوده بعد از آن واقعهء هايله به اكتساب كمالات و اقتباس حالات اشتغال جسته .
از تغزلات قصايد فصاحت آيات اوست
از تغزلات قصايد فصاحت آيات اوست
دردا كه بود از حركات فلك دون * خالى خمم از باده و لبريز دل از خون
نه بخت مرا يار و نه يارست موافق * من چون كنم از بخت به دو طالع وارون
خون مىكندم در دل و از دل بردم هوش * بىمهرى دلدار و جفاكارى گردون
شايسته دمى باشد و فرخنده زمانى * كافتد نظرم بر رخت از بخت همايون
از هرچه بجز اوست دلا قطع نظر كن * هرچند بود سلطنت صفحهء مسكون
كو قاصد فرخنده كه گهگاه پيامى * از جانب ليلى برساند بر مجنون
در مذهب ما خدمت رندان خرابات * صد بار به از جام جم و تاج فريدون
زاهد تو و طوبى و بهشت و مى و كوثر * ما و قد يار و چمن و بادهء گلگون
در مدح حضرت شاهنشاه جم‌جاه سلطان ناصر الدّين شاه خلد اللّه سلطانه
در مدح حضرت شاهنشاه جم‌جاه سلطان ناصر الدّين شاه خلد اللّه سلطانه
تو اى سرو روان من كه از گل‌پيرهن دارى * چه باك از نالهء مرغان مهجور از چمن دارى
خطا گفتم نگردد گل قباى آن بر نازك * و گر گردد تو پندارى كه خار اندر بدن دارى
به رخسار تو آويزان مسلسل طرهء مشكين * تو گويى دسته‌دسته سنبل تر بر سمن دارى