مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٨

و له

گرفتم شست‌وشو زاهد به زمزم كرد يا كوثر * نيارد شست آن نقشى كه بر لوح جبين دارد

* * *

جز به دشنام اگر يار نكرد از من ياد * جاى شكرست كه يكباره فراموش نكرد

سر دولت ز كجا ، بالش راحت ز كجا * با خيال تو اگر دست در آغوش نكرد

* * *

زخمى كه بر دل من از آن تير غمزه است * جز زخم ديگرش نبود مرهم دگر

* * *

با مزاج عاشقان غم سازگار افتاده است * چون غمش با ماست گو شاديش با اغيار باش

تا به كى بر فرق هر خار و خست بينم چو گل * يك‌دو روزى نيز ما را زينت دستار باش

* * *

ز تيغ و تير تو در خاك و خون شه و درويش * هنوز آن به نيام و هنوز اين در كيش

به پيش پاى سر از تيغ دشمن اولاتر * كه پيش دوست بمانى سر از خجالت پيش

* * *

من زنده و دارى تو سر كشتن اغيار * از رشك اگر جان برم از عار بميرم

* * *

فراق ديده گواهى دهد به صدق مقالم * كه من به زندگى خويش طعم مرگ چشيدم

به جان خريدم و نفروختم به عالمت آرى * به مفت مىندهم از كفت چو مفت خريدم