مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٦

و له

حالت مجنون دگر شد كارش از سودا گذشت * هودج ليلى مگر روزى ازين صحرا گذشت

شكوهء شام غمش گفتم به محشر سر كنم * ساعتى افزون نبود آن هم به صد غوغا گذشت

يك‌دو روزى پيش و پس بود ارنه از جور سپهر * بر سكندر نيز بگذشت آنچه بر دارا گذشت

نيست دولت بىسبب اين اضطراب دل مرا * در دل بيگانه آن ناآشنا گويا گذشت

* * *

اى ابر كرم كز تو به هر كشته نمى هست * ما خشك‌لبان را ز تو چشم كرمى هست

تا ديدهء بيدار كه ديدست به خوابت * كامشب به دلم باز شبيخون غمى هست

بر هركه درين بتكده ديديم به تحقيق * در خرقهء توحيد نهانش صنمى هست

جز صبر كم و حسرت بيش من و دل نيست * ما را به غم عشق اگر بيش و كمى هست

* * *

از محنت هجران تو جان دادم و رستم * گر هجر چنين بوده كه دشوار نبودست

* * *

روز مرگ و شام هجران را ز هم فرقى كه بود * آن به آسانى سرآمد اين به دشوارى گذشت

* * *

پسندم هرچه صيادم پسندد * جز اين كز دام آزادم پسندد

* * *