مجمع الفصحاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥

و له ايضا

به رزم اندرون چون به آجام ضيغم * به بزم اندرون چون به فردوس كوثر

نمايد بر اشقر همى دست و تيغش * چو خورشيد [ و ] گردون چو موسى و اژدر

ز تيغت نه جنبنده را در زمين پى * ز تيرت نه پرنده را در هوا پر

زمين از نعال خيولت پر از مه * هوا از سنان جيوشت پراختر

تا آصف عهد صدر اعظم * شه تاج و نگين ربوده از جم

زد شاه به اوج ماه خرگاه * زد صدر به فرق بدر پرچم

شد كار زمين ز كلك اين راست * شد پشت فلك ز تيغ آن خم

تدبير فزود اين ز دستان * توفير نمود آن ز رستم

اين گرگ امين نمود با ميش * آن شهد جدا نمود از سم

از شاه معين كبك شهباز * وز صدر قرين گور ضيغم

از شاه گسسته عدل كسرى * وز صدر ببسته دست حاتم

از شاه به كام دوست شادى * وز صدر به نام خصم ماتم

با شاه چو ماه صدر همراز * با صدر چو بدر شاه همدم

توأم شده چون دو نور در چشم * يكدل شده چون دو مغز با هم

چون صدر قدم نهاد بر صدر * شد بر همه سروران مقدم

آگاه نگاشت سال تاريخ * شد صدر وزير شاه عالم

اى شهرهء شهر و فتنهء برزن * بنما رخ و آتشم به جان برزن

در مشكين زلف پرخمت كرده * مسكين دل بىقرار من مسكن

آن قامت و زلف و چهره در چشمم * گويى سروست و سنبل و سوسن

آن عطر دو زلف مشك‌بيز توست * يا بوى عبير و عنبر و لادن

نوشين‌لب توست يا ز مل ساغر * سيمين بر توست يا ز گل خرمن