رشحات عين الحيات ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٩

شيخ سراج كلال پيرمسى

هم حضرت ايشان مىفرمودند كه شيخ سراج الدين پيرمسى مىگفتند كه روزى مرا به جمعى از اصحاب شيخ ابو الحسن عشقى ملاقات واقع شد ، ايشان تصور آن كردند كه مگر مرا ميل آنست كه ايشان را به سلسله ارادت خود درآورم ، گفتند اى شيخ شما خيلى روزگار خود را ضايع مكنيد « 1 » كه ما از محبت و تصرف شيخ ابو الحسن تا بدينجا پريم ، و اشارت به گلوى خود كردند ، هيچ‌چيز « 2 » ديگر را در ما گنجايش نيست شما نمىتوانيد كه خود را در ما گنجانيد ، غيرت ما را بر آن داشت كه در باطن‌هاى « 3 » ايشان تصرفى كرده شد « 4 » كه همه گريبانها چاك زدند و در زمين غلطيدن گرفتند و مدتى مدهوش « 5 » افتادند ، بعد از آن تصرفى بايست كرد تا با « 6 » خود آيند ، چون با خود آمدند در مقام ارادت و نياز به‌غايت « 7 » شدند و گفتم « 8 » باكى نيست ما و شيخ شما ابو الحسن از يك ناودان آب مىخوريم .

از « 9 » بعضى عزيزان چنين استماع افتاده كه حضرت مولانا سعد الدين كاشغرى قدس الله « 10 » تعالى روحه در مبادى احوال با شيخ سراج الدين صحبت بسيار ميداشته‌اند « 11 » و آن طريقه ذكر لا إله الا الله « 12 » را كه در رساله ايشان مذكور است يك سر الف لا را از سر ناف اعتبار مىكنند و كرسى لا را بر پستان راست و يك سر الف را بر قلب صنوبرى و إله را متصل كرسى لا « 13 » كه بر پستان راست واقع « 14 » شده است و الا الله محمد رسول الله را متصل قلب اعتبار مىكنند و اين شكل را به اين كيفيت نگاه مىدارند و به ذكر بطريقه « 15 » مقرره مشغول مىباشند « 16 » از شيخ سراج الدين رحمه الله « 17 » تعالى تعليم

( 1 ) - مى ، چپ : نكنيد ، مج : مىكنيد ( 2 ) - مج : كردند چيزى ديگر ( 3 ) - بر : در باطنيهاى ( 4 ) - چپ : كرده باشد ( 5 ) - چپ : بىهوش ( 6 ) - چپ : تا باز خود ( 7 ) - چپ : و نيازى غايت شدند ( 8 ) - مج : گفتيم با كى نيست : و شيخ ابو الحسن شما از يك ( 9 ) - بر : رشحه ، از بعضى ( 10 ) - مج : قدس سره ، چپ : قدس الله سره ( 11 ) - مج : مىداشته و آن ( 12 ) - مج : لا إله الا الله و محمد رسول الله را ( 13 ) - مى : ( لا ) ندارد ( 14 ) - بر : واقع است ( 15 ) - بر : و بذكر و طريقه مقرره ( 16 ) - مى : مىداشتند ( 17 ) - مج : رحمه الله تعالى سره چپ : رحمه الله .