رشحات عين الحيات ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٥

7 روش تصحيح كتاب

مىافتد مطلقا : نقطها - نكتها - غلها - گريها - نعره‌ها - سنكچها - خيلها - نامها - قبالها - زاويها - خواجها - انديشه‌ها .

9 - فعل رابط ( است ) غالبا به كلمه قبل از خود پيوسته است مثل :

منسوبست - از لوازمست - واجبست - آنچه مقصود طالبست ، - رحمت عامست - شهادتست - خواجگانست - پيش شما سخن گفتن ما بىشرميست .

10 - كلمه گزاردن بمعنى بجاى آوردن مثل نمازگزار همه جا گذاردن نوشته است .

11 - ( را ) علامت مفعول غالبا بما قبل خود متصل است :

هرك را - وى را - مبتدى را - ايشان را - نردبانرا - خداى را - اصحاب را - درويشان را - كسان را - منت نهادنى را - قرآن را .

12 - ( ك ) فارسى مطلقا با يك سركش است : كاهى - كفت - چكونه - ابو بكر ماديكر است .

13 - كلماتى چون فضائل - مسائل - وسايل مطلقا با ( ى دو نقطه ) است :

نقل شمايل و فضائل ايشان .

14 - كلماتى چون ( بى ) از ادات نفى پيوسته به كلمه بعد است :

بىحد - بيكارى - بىطاقت - بىرنگ - بيدست - بيخودى .

15 - در اين نسخه براى تميز دادن نظم از نثر بجاى استعمال كلماتى چون : شعر - بيت - مصراع غالبا اين علامت ( [ تصوير ] ) به كار برده است .

ب - نسخه مج : متعلق است به كتابخانه مجلس شوراى ملى كه به شماره 8201 در دفتر فهرست كتب خطى كتابخانه بثبت رسيده است .

اين نسخه كه علامت رمزى آن ( مج ) گذاشته‌ايم ، نسخه‌اى است به طول