رشحات عين الحيات ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٩
7 - شعر در رشحات :
هفت بيت آن تضمين از غزل معروف مولانا جلال الدين محمد مولوى رومى است كه كاتب رشحات و يا خود مؤلف كتاب سهوا بجاى عارف روم ( عارف جام ) نوشته است . « 1 »
هفت بيت از غزل بىبدل عارف روم * كه همه باخبران واله آن گفتارند
چون صدف گوش نه و جاى ده اندر دل صاف * اين غزل را كه بجز عقد درش نشمارند « 2 »
( هله هشدار كه در شهر دو سه طرارند - كه بتدبير كلاه از سرمه بردارند ) در اين قصيده نيز مقدارى اصطلاحات مذهبى و عرفانى و مقدارى مضامين عادى را در قالب الفاظى كه از قصيده اول قدرى بهتر است تلفيق كرده و بمدح خواجه عبيد الله احرار قطب سلسله طريقه نقشبنديه حسن ختام بخشيده است .
ب - ضمن شرح حال مولانا عبد الرحمن جامى ، چهار غزل هريك بمناسبتى از او نقل كرده است كه يكى در مدح رسول اكرم ( ص ) و ديگرى در مدح مولا على امير المؤمنين عليه السلام و سومى در منقبت حضرت امام حسين سيدالشهدا ( ع ) است و چهارمى در شكايت از مردم بغداد است كه مولانا جامى را آزردهخاطر
( 1 ) - در هر سه نسخه خطى : بر - مى - مج كه در اختيار حقير است ( عارف جام ) است فقط در نسخه چاپى هندوستان ( عارف روم ) است لذا حدس زدم كه ممكن است اين اشتباه بمؤلف نيز دست داده باشد . ( 2 ) - اين بيت هم از نظر الفاظ و تلفيق كلام و هم از نظر مضمون در منتهاى ركاكت و سستى است ، فتامل .