رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٩

241 - شيخ اجل جمال الدّين ابو منصور حسن بن شيخ سديد الدّين يوسف بن على بن محمّد بن مطهر حلى قدس اللّه روحه الشريف

كهنى از هر دو رساله كه تاريخ كتابتش نزديك به عصر مؤلف است ، نزد ما موجود است .

مير منشى ، در رساله‌اى كه به زبان پارسى در تاريخ قم نگاشته است رسالة الدلائل البرهانية فى تصحيح الحضرة الغروية را به وى نسبت داده و از علامه حكايت كرده است كه وى در آن رساله برخى از اخبار را از سيد عبد الكريم بن طاوس ، مؤلف فرحة الغرى نقل كرده است و من مىپندارم كه اين رساله از علامه نيست و سهو القلمى از جانب مير منشى بوده است .

به طورى كه در يكى از مجموعه‌ها ديده‌ام يكى از علماى متأخر جبل عامل در آن مجموعه كه تاريخ كتابتش 1063 هجرى مىباشد ، كتاب مجامع الاخبار را به علامه نسبت داده ، و برخى از اخبار مربوط به فضائل قرآن را از آن نقل كرده است و چنان‌كه ظاهر است اين انتساب صحيح نباشد . آرى او اظهار داشته ، مجامع الاخبار لشيخنا العلّامة قدس اللّه روحه الزكية . دور نيست هرگاه ، لفظ علامه را مربوط به استاد خود او بدانيم چرا كه ، علامه در اوايل كتاب المختلف حديثى را نقل ، و اضافه كرده است كه اين حديث را در كتاب جامع الاخبار ايراد كرده‌ام .

و گاهى كتاب الاسرار فى امامة الائمة الاطهار را به وى نسبت داده‌اند و من اين انتساب را به خط يكى از فضلا ديده‌ام و ظاهر آن است كه اين انتساب درست نباشد ؛ زيرا كتاب الاسرار از آثار حسن طبرسى يا ديگرى از علماى طبرسى باشد چنان‌كه پيش از اين ذيل ذكر نام حسن طبرسى بدان اشاره كرديم .

و گاهى رسالهء مختصرى را در تحقيق معناى ايمان و نقل اقوال در آن ، به علامه نسبت داده‌اند و من آن رساله را در مجموعه‌اى كه در آن مبادى الاصول و شرح الفيه شيخ حسين بن عبد الصمد استنساخ شده بوده ، ديده‌ام و شرح مبادى الاصول مزبور را در هرات در كتاب‌هاى ملا رضى مدرس ،