رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٧

173 - سيد كمال الدّين حسن بن محمّد آوى حسينى

172 - شيخ عز الدّين حسن بن شمس الدّين محمّد بن ابراهيم بن حسام عاملى دمشقى

شيخ معاصر در امل الآمل مىنويسد : عزّ الدّين فاضلى فقيه و جليل‌القدر بوده و از محضر فخر المحققين محمّد بن حسن بن يوسف بن مطهر حلى رحمه اللّه يعنى فرزند علامه بهره‌يابى كرده و من اجازه عامى كه فخر الدّين به خط خود بر پشت كتاب قواعد پدرش براى او نوشته است ، و تاريخ آن 753 هجرى مىباشد ديده‌ام .

فخر الدّين در اين اجازه از وى كمال بزرگداشت را به عمل آورده است و مىنويسد : قرأ على مولانا الشيخ الاعظم الامام المعظم شيخ الطائفة مولانا الحاج عزّ الحق و الدّين ابن الشيخ الامام السعيد شمس الدّين محمّد بن ابراهيم بن حسام الدمشقى .

« دمشقى » به كسر دال منسوب به دمشق است .

173 - سيد كمال الدّين حسن بن محمّد آوى حسينى

ازاين‌پس به عنوان سيد كمال الدّين حسن بن محمّد بن محمّد آوى حسينى خواهد آمد .

شيخ معاصر در امل مىنويسد : وى ، فاضلى جليل بود و ابن معيه از وى روايت مىكرده است و پس از اين حسن بن محمّد بن محمّد خواهد آمد .

مؤلف گويد مرادش آن است كه ، حسن بن محمّد و حسن بن محمّد بن محمّد هر دو نام و نشان يك‌تن است و حق هم همين است كه هر دو نام و نشان يك‌تن باشد زيرا ، انتساب به جد فراوان است « آوى » با الف ممدوده و واو نسبت به آوه كه شهركى است به نام ، در نزديك ساوه از سرزمين‌هاى عراق عجم و آن محل را هم آبه ، با باى يك نقطه مىگويند .