رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٥٨
144 - ابو المكارم بدر الدّين حسن بن سيد سند شريف حسيب نسيب نور الدّين على بن حسن بن على بن سيد معظم مكرم شدقم حسينى مدنى « 1 » بن شريف امين آمن ضامن بن صدر سعيد اسعد شمس الدّين محمّد بن صاحب سيادت و مكرمت عرمة بن سيد شريف ثوية بن شريف نكيثة بن سيد ( شبامة ) ابن ابى عماره حمزة بن سيد ماجد عبد الواحد بن سيد مالك بن ابى عبد اللّه حسين بن شريف انور مهنا اكبر بن سيد داود بن هاشم بن ابو احمد قاسم بن نقيب مدينه جده الرسول عليه و على آله السّلام عبيد اللّه ابن سيد طاهر بن يحيى نسابة بن حسين بن جعفر الحجة بن عبيد اللّه الاوّل بن ابو الحسين بن ابو الحسن و يا ابو محمّد و يا ابو القاسم ابو بكر بن زين العابدين على بن الحسين سبط شهيد و يكى از جوانان بهشت ابو عبد اللّه بن مولانا و سيدنا و سيد اوصياء ابو الحسن يا ابو تراب على المرتضى بن ابى طالب صلوات اللّه عليهم اجمعين
ابن شدقم از گروهى از افاضل از جمله شيخ نعمة اللّه بن على بن احمد بن محمّد بن على بن خاتون عاملى و شيخ حسين بن عبد الصمد حارثى پدر ارجمند شيخ بهايى و شاگرد شهيد ثانى و سيد محمّد بن على بن ابى الحسن الموسوى العاملى صاحب مدارك و ديگران روايت مىكرده است و اين سه تن او را اجازه دادهاند و هريك منفردا از وى تجليل كردهاند و خود او در آغاز كتاب الجواهر النظامشاهيه به نام عدهاى از مشايخش تصريح كرده و شايسته است در اينجا به پارهاى از مطالب اجازات او كه در آغاز الجواهر آمده و مورد احتياج است اشاره كنيم .
شيخ نعمة اللّه در آغاز اجازهاى كه به وى داده است ، چنين مىنويسد :
« و بعد ، سيد جليل نبيل امام رئيس انور اطهر اشرف مرتضاى معظم ، ماه شب چهارده ، دولت و دين ، شرف اسلام و مسلمين برگزيدهء مردمان و افتخار روزگاران ، قطب دولت و ركن ملت و پناهگاه امت و نور چشم عترت عمدهء شريعت و رئيس رؤساى شيعه پيشواى اكابر ، صاحب دو شرف و كريم از دو طرف ، سيد اميران بزرگوار خاور و باختر ، اساس آل رسول صلّى اللّه عليه و آله ، ابو المكارم بدر الدّين حسن بن سيد سند شريف » . و نسب او را به نحوى كه ما در آغاز اين ترجمه ياد كرديم متعرض شده است . پس از اين در مقام دعا براى او گويد : خداى متعال مرتبه عالى او را پايدار بدارد و دشمنان او را نابود گرداند آرى ، او كسى است كه بزرگوارى را در اختيار خود درآورده و به چشمهء نيكبختى و پناه امت و چراغ ملت و كوه بردبارى و درايت است زبان دانشوران را در اختيار دارد و كمال فاضلان را آشكار مىسازد .
مقتداى عترت و نتيجهء ثمرهء نخل نبوت و فرع ريشهء جوانمردى و فتوت ، و عضوى از اعضاى رسول و جزئى از اجزاى بتول است . خداى متعال او را از روزگارهاى شكوفا برخوردار سازد و دولت درخشان او را پايدار بدارد ، به جاه شاخه پاكيزه و ريشه ارزنده عصمت عليهم السّلام .