رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦١
60 - سيد بدر الدّين حسن بن سيد جعفر بن فخر الدّين حسن بن ايوب ابن نجم الدّين اعرج حسينى عاملى كركى
المناقب خلاصة آل ابى طالب السيد حسن بن السيد جعفر الحسينى نوّر اللّه تربته و رفع درجته و الشيخ الجليل النبيل زبدة الفضلاء العظام و فقيه اهل البيت عليهم السّلام زين الدنيا و الدّين على بن احمد العاملى ( شهيد ثانى ) زين اللّه الوجود بوجوده و افاض عليه من منه وجوده كلاهما عن شيخهما التقى الفاضل الورع الشيخ على بن عبد العالى الميسى تا به آخر .
و شيخ بهايى نيز در اربعين خود اشاره كرده كه سيد حسن ، شيخ اجازه پدرش بوده است .
از آغاز اربعين استاد استناد ما ( علامه مجلسى ) قدّس سرّه استفاده مىشود سيد حسن از شيخ شمس الدّين محمّد بن داود معروف به ، مؤذن جزينى روايت مىكرده است ليكن اين نظريه خالى از تأمل نمىباشد « 1 » .
شيخ معاصر در امل الآمل گويد : بدر الدّين فاضلى جليلالقدر و از جمله مشايخ شهيد ثانى است كتاب العمدة الجلية فى الاصول الفقهية از آثار اوست و شهيد اين رساله را در شهر كرك نزد او خوانده است و به طورى كه ابن عودى در رساله خود كه در احوال شهيد ثانى به قلم آورده تصريح كرده ، سيد حسن سال 933 هجرى درگذشته است .
سيد حسن پسرخاله شيخ على بن عبد العالى كركى بوده و او از نياى ميرزا حبيب اللّه عاملى سابق الذكر است كه در مقام صدارت داشته و از شيخ على بن عبد العالى عاملى ميسى روايت مىكرده و شهيد ثانى از هر دو تن روايت داشته است .
شهيد ثانى در ضمن اجازهاى كه براى شيخ حسين والد شيخ بهايى نوشته است به مناسبت يادآورى از او مىنويسد : و ارويها عن شيخنا الاجل الاعلم الاكمل صاحب نفس پاكيزه ، برتر از همه متأخران در نيروى علم و
( 1 ) - تأملش از اين ديدگاه است كه ، مؤذن پسرعموى شهيد اوّل و از علماى اوايل قرن هشتم هجرى است و از فرزند شهيد اوّل روايت مىكرده است و سيد از اواخر قرن هشتم جوانى بوده و به طورى كه ترجمه خواهد شد در دهه اوّل قرن دهم درگذشته است - م .