رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٩
122 - سيد جمال الدّين ابو الفضائل احمد بن سيد سعد الدّين ابو ابراهيم موسى بن جعفر بن محمّد بن احمد بن محمّد بن محمّد بن طاوس علوى حسنى حلى
يكى از فضلا در اثر خود مىنويسد : سيد احمد و برادرش رضى الدّين على ، به دست دژخيمان ، به قتل رسيده و شهيد شده‌اند .
مؤلف گويد : شهادت و قتل اين دو بزرگوار ، گرچه شهادت ارثيشان بوده مقرون به صحت نيست . و من در كتاب‌هاى مورّخان به كتابى دست نيافته‌ام كه شهادت آن‌ها را هرچند به وسيلهء زهر هم باشد نگاشته باشد .
در بحار از جمله آثار او ، كتاب : بناء المقالة الفاطمية فى نقض الرسالة العثمانية ، و كتاب عين العبرة فى غبن العترة نام برده شده است . سيد در اين كتاب خود را عبد اللّه بن اسماعيل ناميده و رعايت تقيه را كرده است .
چنان‌كه ، برادر بزرگوارش رضى الدّين در كتاب الطرائف ، از خود به عبد المحمود ، نام برده است و از آثار او زهر الرياض و نزهة المرتاض است .
در كتاب انساب كه مختصرى از كتاب عمدة الطالب فى نسب آل ابى طالب است ، مىنويسد : از جمله سادات خاندان آل طاووس‌اند و او محمّد بن اسحاق بن حسن ياد شده است كه همگى از سادات و نقبا و مردمى بزرگوارند .
از ايشان است ، سيد زاهد سعد الدّين ابو ابراهيم موسى بن جعفر بن محمّد بن محمّد بن احمد بن محمّد بن احمد طاوس . وى ، چهار فرزند داشته به نام‌هاى : شرف الدّين محمّد و عزّ الدّين حسن و جمال الدّين ابو الفضائل احمد كه عالمى زاهد و صاحب تأليف بوده ، و رضى الدّين ابو القاسم على ، سيدى عابد و زاهد و صاحب كرامات و نقيب نقباى عراق بوده است .
از اين برادران ، شرف الدّين محمّد بلاعقب بوده ، و عز الدّين حسن فرزندى داشته است به نام : مجد الدّين محمّد كه از اجلاى سادات بوده است . آن‌گاه كه هلاكو خان عازم حله شده نزد او رفت ، و حله و كوفه و نيل و مشهد شريف حضرت مولا على و حضرت ابا عبد اللّه الحسين عليهما السّلام را از