رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٣

120 - ابو الحسين احمد بن منير عاملى طرابلسى شامى ملقب به مهذب الدّين و مشهور به عين الزمان

و غسلت رجلى ضلة * و صحت خفى فى سفر

و اقول فى يوم تحا * رله البصائر و البصر

و الصحف ينشر طيها * و النار ترمى بالشرر

هذا الشريف أضلنى * بعد الهداية و النظر

ما لى مضل فى الورى * الا الشريف أبو مضر

فيقال خذ بيد الشريف * فمستقرّ كما سقر

لوّاحة تسطو فما * تبقى عليه و لا تذر

مترجم گويد : در اين موقع كه به نگارش اشعار فوق مىپرداختم اشعار ذيل كه تقريبا ترجمه‌اى از آن‌هاست به خاطر آمد ، و هو الموفق و المعين .

قسم بمشعر و صفا * قسم به خانه و حجر

اگر شريف موسوى * ابو الرضا بن بو مضر

كند ابا و باز پس * نياورد مرا تتر

اميه را ز جان و دل * شوم اليف و راهبر

دل از على كنم تهى * شوم فدائى عمر

به ياد سومينشان * فغان كنم از اين خبر

به سوگ طلحه و زبير * به شعرهاى مبتكر

به ذكرشان بسر برم * تمام روز تا سحر

بگويم عاق عايشه * جهان نموده پرشرر

بگويمى امامتان * فرار كرده چون دگر

بگويمى معاويه * خطا نكرده بل قدر

گناه خارجى بود * على على مغتفر

بگويمى يزيد هم * نخورد مى نكرده شر

نكرده لشگرى گسيل * بجنگ سيد بشر