خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٨

[ 2 . ] امير رفيع الدين حيدر معمّايى آدام اللّه تعالى ظلال سيادته و فصاحته الى يوم الدين

همين خداش نگوئيم در بزرگى و شأن * كه لا شريك له است و منزّه از اشباه

برين دو دعوى لا شبه و لا شريكَ لهى * بس است واحد لا شبه و لا شريك ، گواه

به خرگهى كه شود نور مهر يك جا جمع * خيال كن كه بود چون منوّر آن خرگاه

به نور مهر ، كه آيد به ديده روشن‌تر ؟ * اگر به فرض فتد عكس سايه‌اش در چاه

و له

در سرم هست كه باشم پس ازين طهرانى * به هواى در نوّاب مسيّب خانى

حبّذا عدل پناهى كه ازو شد ايران * ايمن از دغدغهء تفرقهء ويرانى

ساحل امن مقيمان درش راست مقام * كشتى نوح اگر نيز شود طوفانى

قدوهء خيل خوانين عجم شد كش هست * جمع با رتبهء خانى ، نسب خاقانى

آب حلمش نگر و آتش قهرش كه كند * نم آن كوثرى و جمرهء اين نيرانى

باعث تفرقه شد ذات وى آن را كه به خلق * سالها بود قرين معنى سرگردانى

وطنش چون عجم آمد ز پى حبّ وطن * شد طرازندهء فرمان عجم فرمانى

هست ازو ملك عرب هم كه درو مىافراخت * والد دادگرش رايت فرمان‌رانى