خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٧٥٧
« م »
« ل »
« ل »
لاعب : بازىگر
لآلى : ج ( لؤلؤ ) ، مرواريد درشت ، درّ ، دانه مرواريد
لجلاج : سيماب در اصطلاح كيمياگرى ، الكن
لجّه : ميانهء آب دريا
لك‌لك : هر چيز گنده و ناتراشيده ، مقياس زمختى
لوامع : ج ( لامع ) ، پرتوهاى درخشان
لوزينه : شيرينى كه در آن بادام به كار رود
« م »
« م »
مآرب : حاجت ، ضرورت ، زمان و مكان كارهاى لازم
مآل : انجام كار ، نتيجه
ماهچه : ماهك ، مصغّر ماه ، سر علم كه به صورت ماه سازند
مأمول : آرزو شده ، آرمان
مبجّل : بسيار گرامى ، بزرگ
مبيّن : بيان كرده شده ، روشن ، واضح
متحتّم : واجب و لازم
متطاول : كسى كه براى ديدن چيزى گردن دراز كند ، مغرور از تكبر و فيروز
متقدّمين : ج ( متقدّم ) ، پيشين ، سابق
مثقب : سوراخ‌كننده ، مته
مجرّد گرديد : تهيدست شد ، دار و ندار خود را از دست داد
مجرّه : راه كهكشان
مجس : محلّ لمس كردن نبض
محاكى : حكايت‌كننده ، نقل قول‌كننده
محبور : شاد و شادمانى ، خرّم و مسرور ، كامران
محلّى : آراسته به زيور ، خوش‌نما
مخاديم : سروران
مخبر : درون چيزى ، نهان ، باطن
مخراق : جوانمرد ، شخصى كه چون بكارى درآيد ، به خوبى از عهدهء آن برآيد .
دروغ ، زرق .
مدبر : بدبخت
مرصاد : راه ، گذرگاه
مرصوص : محكم ، استوار
مرغول : مجعد ، پرپيچ‌وتاب
مرّوق : رواق‌ساز و معمار
مسام : سوراخهاى بن موى ، سوراخ و درز هر جسم
مساء : شب
مستنير : نورگيرنده ، مقابل منير
مشار : آنكه طرف مشورت قرار گيرد
مشعبد : تردست ، نيرنگ‌باز
مصحوب : همراه و رفيق
مصدوقه : حرف راست
مصطبه : سكوى دكان ، ايوانهاى اطراف مسجد
معاتبات : سرزنشها و نكوهشها
معترك : غلبه‌كننده
معرّى : خالى ، پيراسته
معسكر : اردوگاه ، لشگرگاه
معصفر : زعفرانى ، سرخ
معصم : موضع دست و رنجن از دست
مع هذا : با اين حال ، باوجوداين