خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٠

[ 2 . ] امير رفيع الدين حيدر معمّايى آدام اللّه تعالى ظلال سيادته و فصاحته الى يوم الدين

در عذابش مالك دوزخ كند جِدْ ، ليك او * در عذاب خويش ، بيش از وى نمايد اهتمام

پيروِ عصيان ، پرستش از ره فرض محال * گر به حكم او نمايد عرصهء دوزخ مقام

مالك دوزخ سزد گر طعنه بر رضوان زند * جاى آن دارد كه دوزخ را شود فردوس نام

منكر تقوى شمارش آن هم از راه محال * گر نهد بىرخصت او جانب فردوس گام

متّصل رضوان برد بر مالك دوزخ حسد * روضهء رضوان بود شرمندهء دوزخ مدام

اى گرانبار از گنه خواهى كه آسان بگذرى * روز محشر از سر پل در محلّ ازدحام

حرز خود بايد كه سازى حبّ سلطان اليقين * ورد خود بايد نمايى يا امير المؤمنين

و له فى المرثية

آسمان افكند شورى ناگهان در روزگار * كز شمار افتاد شورانگيزى روزشمار

رستخيزى گشت پيدا ناگهان كز دهشتش * وعدهء وصل قرار افتاد « 1 » با دار القرار

آتش پرشعله‌اى افروخت چرخ دهرسوز * آنچنان ، كز هر شرارش شد جهانى پرشرار

وحشتى افتاد در ايرانيان ناگه كه داشت * وحشيان را از چريدن باز ، در دشت تتار

( 1 ) . اصل : افتا .