خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٧١٨

[ 11 . ] مولانا رموزى

چشم من از هر طرف سوى رخت ناظر است * غير تو منظور من نيست خدا حاضر است

مظهر صنع خدا روى دلاراى توست * شكر كه پوشيده نيست بر همه كس ظاهر است

گر به رموزى ز تو لطف رسد ور ستم * هرچه كنى شاه من ، بنده بدان شاكر است

* * *

اى گشته از وجود تو پيدا وجود ما * پيداست پيش بود تو خود چيست بود ما

نه گفته حرف غير تو را نه شنوده‌ايم * نبود به غير نام تو گفت‌وشنود ما

از آتش هواى تو ما سوختيم و ريخت * بر خاك ، آب چشم ملايك ز دود ما

* * *

سوختم چون ديدم آن رخسار آتشناك را * آرى آرى تاب آتش كى بود خاشاك را

اى رموزى سبزهء خط بر گل رخسار يار * زنگ « 1 » از دل مىزدايد صاحب ادراك را

* * *

عن‌قريب است كه از ما اثرى پيدا نيست * ز آتش زندگى ما شررى پيدا نيست

هست در جلوه مه عارض جانان افسوس * كه درين معركه صاحب‌نظرى پيدا نيست

بارها گرد سراپاى جهان گرديدم * جز تو در عرصهء عالم دگرى پيدا نيست

* * *

بسى آسان بود از بهر خوبان ترك سر كردن * ولى سوداى ايشان مشكل است از سر بدر كردن

رموزى در تمام عمر خود يك لحظه نتواند * به غير از ديدن روى نكوكارى دگر كردن

* * *

( 1 ) . اصل : نگ .