خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٧١٥

[ 11 . ] مولانا رموزى

تو ناطقى و خردمند و هوشيار امّا * نبيند از تو كسى نفع و مىرسانى ضر

هر آن‌كه شيوهء او غير خورد و خوابى نيست * نتيجهء حيوان است ، آدمش مشمر

بيا بيا و ز من بشنو اين نصيحت را * كه تا بود سوى هر واديى تو را رهبر

مشو به قيد يكى يار اگرچه باشد حور * مباش ساكن يك جا ، بهشت باشد اگر

ورت مقيم شدن آرزو بود زنهار * مكن مقام بجز در جوار خير بشر

بر آستانهء هشتم امام گير قرار * كه ساكنان اقاليم سبعه راست مقر

پناه اهل خراسان ملاذ اهل عراق * شه شهيد على بن موسى جعفر

فلك جناب اميرى كه روشنان فلك * غبار نعل سمندش كنند كحل بصر

بجز هواى طوافش مدار در سر اگر * قدم برون ز وطن مىنهى به عزم سفر

نه آسمان و خور است اينكه كاتب جودش * نهاده بر ورق لاجورد نقطهء زر

به مقتضاى تو بنوشت صفحهء تقدير * قدرنويس قضا و قضانويس قدر

چه‌سان قضا و قدر بر خلاف امر شوند * تو را كه هست قدرْ بنده و قضا چاكر