خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٧١٣

[ 11 . ] مولانا رموزى

منم كه طاير مرغم سخن‌سرا مرغىست * كه در هواى تو پيوسته مىكند طيران

قرين وصف تو شد طاير سخنور من * بدين قرينه تفاخر مراست بر اقران

بجز طواف درت نيست مدّعاى فقير * شها به لطف ، گدا را به مدّعا برسان

* * *

چون در مقابل آمده آيينهء دلم * بنمود عكس جملهء اشيا مقابلم

يعنى مرا ز سرّ جميع مكوّنات * دل مىدهد خبر ، تو مپندار غافلم

شرحىست آن حقيقت كلّيهء وجود * كز فيض حضرت حق از آن گشته حاصلم

دل لوح ابجدى ز دبستان عقل كل * كِارشاد داد عشق چو مىديد قابلم

از عقل كل هويت احمد بود مرا * كايجاد بهر او شده ماهيت دلم

طفل ره على معلّاست پير عشق * كان ذات عالى آمده حلّال مشكلم

آن هر دو يك دُرند ز درياى كن فكان * زين قلزمند راهنما سوى ساحلم

تخمير طينتم يد قدرت چو كرده است * حبّ على و آل ، سرشته‌ست با گلم

جانم كمال يافته از فيض مهر او * ورزيده كينه هركه ندانسته كاملم

ديوانه گشته‌ام چو ز سوداى عشق او * مجنون شده‌ست هركه نگفته‌ست عاقلم

آب حيات از سخنم مىچكد مدام * تا خاك راه آن شه نيكو شمايلم

انديشه نيست يك سر مو از عدو مرا * چون لطف عام او همه وقت است شاملم

تا نقش بسته مدحت او در ضمير من * از لوح سينه ساخته هر نقش زايلم

مقتول « 1 » راه او به حيات ابد رسد * زان‌رو درين طريق طلبكار قاتلم

منّت خداى را كه چو سلمان و انورى * نه مدح‌گوى دندى و دلشاد و طغرلم

مدّاح خاص حيدر و آلم به اعتقاد * در كسب اين كمالم ساعى نه كاهلم « 2 »

گشتم ز يمن مدحت او مستفيض « 3 » فيض * شد علم كاينات ازين فيض حاصلم

اين علم را صحايف و ارواح نيز خواند * آن مرشدى كزو پى تعليم ناقلم

صادق نداند ار عدو اين قول از نفاق * باشد گمانش آن‌كه من از كذب قايلم

( 1 ) . اصل : مفتول . ( 2 ) . اصل : كاملم . ( 3 ) . اصل : مستفيذ .