خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٨

[ 2 . ] امير رفيع الدين حيدر معمّايى آدام اللّه تعالى ظلال سيادته و فصاحته الى يوم الدين

[ بند پنجم ]

اى دعاگو مصطفايت يا امير المؤمنين * مدّعاجو از دعايت ، يا امير المؤمنين

ز آفتاب حشر آسود آن‌كه روز بازخواست * رفت در زير لوايت ، يا امير المؤمنين

بر سر پل از كشاكش رَست هر عاصى كه زد * دست در حبل ولايت ، يا امير المؤمنين

هست حاجتمند اگر درويش ، اگر سلطان عهد * بر در حاجت روايت ، يا امير المؤمنين

كتف پيغمبر كه از عرش برين بالاترست * گشت فرش زير پايت ، يا امير المؤمنين

مىنمايد عرش اعظم چون زمين در جنب او * پيش جنب كبريايت ، يا امير المؤمنين

شد خطيب خطّهء « لولاك » يعنى مصطفى ( ص ) * عاجز مدح و ثنايت « 1 » ، يا امير المؤمنين

كس نداند غير ايزد رفعت كار تو را * مصطفى هم اندكى دانسته مقدار تو را

[ بند ششم ]

اى كه دور چرخ در فرمان دوران شماست * زينت احكام گردون مُهر فرمان شماست

طفل مهدآراى مريم شد چه‌سان تهليل گوى * گرنه شيرش از پرستار شبستان شماست

كرد خو با ناقه صالح بس كه مىكرد آرزو * خدمت ويس قرن را ، كو شتربان شماست

( 1 ) . اصل : نيايت .