خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٧

[ 2 . ] امير رفيع الدين حيدر معمّايى آدام اللّه تعالى ظلال سيادته و فصاحته الى يوم الدين

باد كوته نطق اگر گفتست مدح ديگرى * هركه طبع خويشتن را مدح‌گستر يافته

بر كسى ظاهر نگشتى خلق آدم را سبب * اى حرم مولد ، ترا والد اگر ماندى عزب

[ بند چهارم ]

اى كه نامد غير وصفت در بيان مصطفى ( ص ) * گرچه گستاخى است شد عاجز زبان مصطفى

حرب خندق افضل آمد از عبادات دو كون * چون برآوردى دمار از دشمنان مصطفى

گشت از ذات تو نسل احمدى رونق‌پذير * ماند از شمع تو روشن دودمان مصطفى

واى آن بىدين كه داند فرق جز پيغمبرى * در ميان مرتضى و در ميان مصطفى

شان نگر كاستغفر اللّه خالقش خوانند هم * كس نبرده‌ست اين گمان نسبت به شان مصطفى

يكجهت ، يكرنگ ، تابع ، همزبان ، همدم ، انيس * مصطفى را مونس جان ، بلكه جان مصطفى

اى كه هر ساعت نثار روح پاكت مىكند * تحفهء صلوات ، جبريل از روان مصطفى

رشك بر حُسن كلامم داشتى حسّان اگر * هر دو مىبوديم باهم در زمان مصطفى

گشتم از عصيان نشان با آنكه در راه نسب * مىدهد اصلم نشان از خاندان مصطفى

نامهء من گشته از عصيان سيه چون روى من * واىِ من روز قيامت گر نبينى سوى من