خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٩٦

[ 9 . ] مولانا نگاهى

نيست آن شبنم كه در صبح از رخ گل ريخته * از جفاى خار آب از چشم بلبل ريخته

خط مشكين است بر روى تو يا عطار صنع * عنبر تر سوده و بر صفحهء گل ريخته

* * *

گل پيش عارض تو به خوبى قباله شست * نرگس به دور چشم تو دست از پياله شست

اى دوست هر رساله كه بنوشتم از غمت * سيلاب ديده آمد و نقش از رساله شست

از خوان وصل خواست نگاهى نواله‌اى * دستش نداد و دست طمع ز آن نواله شست

* * *

جذبهء عشقت ز تن جان خرابم مىبرد * من همى ميرم تو پندارى كه خوابم مىبرد

با وجود آنكه بر جانم دو صد كوه غم است * آنچنان مىگريم از شوقت كه آبم مىبرد

* * *

نيست در آينه نقش بت سيمين تن من * غرق آهن شده شوخى ز پى كشتن من

* * *

آيينه را مقارن رخسار يار بين * با مه قرين ، ستارهء دنباله‌دار بين

* * *

بر رخ چون گل از عرق ، دوش زدى گلاب را * غرق ستاره ساختى چشمهء آفتاب را

* * *

سايه بر ديوار ، وقت رقص نبود يار را * در سماع آورده شوقش صورت ديوار را

* * *