خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٦

[ 2 . ] امير رفيع الدين حيدر معمّايى آدام اللّه تعالى ظلال سيادته و فصاحته الى يوم الدين

ساربان او مگر بر دست پيشاهنگ بست * با جرس زنگ قمر ، كز ننگ مىنالد جرس ؟

گر عياذا باللّه از بيم عُقاب تيغ كفر * طاير روح مسلمانان نماند در قفس

در ميان خود را طبيب مرگ سازد جلوه‌گر * باشدش هر سو علاج زخم « 1 » بيماران هوس

بس كه از بيم سپاه كفر گردد مضطرب * ساعد جان باشدش در دست و نشناسد مجس

ز آن « 2 » همه يك نعرهء تكبير احرامت كفاف * در ميان آن همه ، يك تيغ عريان تو بس

خصم عاجز گشته گويد با زبان زينهار * لا فتى الّا على لا سيف الّا ذو الفقار « 3 »

[ بند سوم ]

اى كه از خاك رهت خورشيد زيور يافته * از غبار آستانت زيب ديگر يافته

كشتى ايمان نشد مستغرق درياى كفر * كز ازل از زور بازوى تو لنگر يافته

مالك دوزخ ، بجز خصمت سزاوار عذاب * جسته بهر امتحان بسيار و كمتر يافته

آب كوثر آتش دوزخ كند بر كس حرام * ليك اين خاصيّت از ساقىّ كوثر يافته

گشته محظوظ از كف پاى ولى كتف نبى * آن‌قدر كز بُت شكستن حظ « 4 » پيمبر يافته

گر نبودى كفر مىگفتم كه جز پيغمبرى * هرچه احمد يافته از يمن حيدر يافته

مىتواند بود آنجا خواجهء هر هشت خلد * هركه آنجا خويش را يكرنگ قنبر يافته

پادشاه از كس ستاند دختر امّا كم دهد * قدر او بين كز رسول اللّه دختر يافته

شمع نطقم مرده بود امّا ز يمن مدح تو * اين زمان خاصيت گوگرد احمر يافته

( 1 ) . اصل : رحم . ( 2 ) . اصل : ران . ( 3 ) . اشاره به فرمايش حضرت رسول در جنگ احد است . ( 4 ) . اصل : خط .