خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٩١

[ 8 . ] مولانا نعمتى

ستمگرا ، فلكا تا به كى ز پرتو تو * اسير سفله بود هركه صاحب هنر است

حذر ز كعبهء دلها نمىكند ظالم * مگر ز قصهء اصحاب فيل ، بىخبر است

مكن به فيلِ ستم ، قصد كعبهء دل ما * كه قهر صاحب اين خانه از تو تيزتر است

حذر كن از ضعفا با وجود استيلا * كه پيل با همه صولت ، ز پشّه برحذر است

مباش امن ز خصم ضعيف و غُرّه مشو * كه شير عاجز مور است اگرچه بىخبر است

مسوز جان اسيران غم در آتش ظلم * كه آتش دل مظلوم جانگدازتر است

كمان ظلم به زه كرده‌اى نمىدانى * كه تير آه ستمديده « 1 » ها چه كارگر است

مباش غرّه كه هستم بر اوج رفعت جاه * كه شاه را يد عليا و تيغ را دو سر است

كدام شاه ، شه انس و جان امام زمان * كه هر گداى درش پادشاه بحر و بر است

امام غايب و حاضر محمّد بن حسن * كه بهترينِ بشر را خلف‌ترين پسر است

مبارزىست ز خيل سپاه منصورش * سوار فتح كه سالار لشكر ظفر است

ز منشيان فلك اقتدارِ اردوى اوست * قضا كه باعث تحرير دفتر قدر است

( 1 ) . اصل : تير و استمديده .