خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٩٠

[ 8 . ] مولانا نعمتى

غم بدن مخور و زاد روح حاصل كن * كه جسم در حضر و روح عازم سفر است

به روى آب چه مقدار ثابت است حباب * ثبات پرده‌سراى حيات ، آنقدر است

غمى اگر رسدت از زمانه خوشدل باش * كه حادثات جهان همچو عمر در گذر است

خبر ز روى اجل مىدهد سفيدى موى * كه اين بياض ، شب عمر را دم سحر است

خزان شيب رسيد از پى بهار شباب * ز گريهء اجلم جويبار ديده تر است

ز باغ عمر نچيدم گلى و عمر گذشت * هزار داغ ازين غم چو لاله بر « 1 » جگر است

بر اهل علم تقدم ، به اعتبار مكن * كه خاك بر سر گنج است و كُنج « 2 » ، معتبر است

چو آفتاب جهانتاب زرفشانى كن * كه روشنايى چشم جهان به نور زر است

به فيض‌بخشى و احسان چو ابر نيسان باش * كه برّ و بحر ازو بهره‌مند و فيض‌بر است

ز بدكنندهء خود انتقام چند كشى * به عفو كوش كه در عفو لذّت دگر است

به هر رهى كه قدم مىنهى حذر مىكن * كه در كمين تو دشمن چو سايه پى سپر است

خصومت از دل دشمن نمىرود هرگز * كه كينه در دل سختش چو نقش بر حجر است

( 1 ) . اصل : - بر . ( 2 ) . اصل : گنج .