خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٨٩

[ 8 . ] مولانا نعمتى

رخنه افتادى به دين از كفر در روز احُد * گر نبودى تيغ تيزت پاسبان مصطفى

اى به سيرت زيب و زين محفل آل رسول * وى به صورت شمع جمع خاندان مصطفى

جز تو نبود مقتداى مؤمنان بعد از نبى * ز آنكه بودى مقتدا هم در زمان مصطفى

دين‌پناها بر لب آمد جانم از اندوه و غم * وارهان جان مرا از غم به جان مصطفى

برگشا از لطف ، چشم مرحمت بر روى من * كورى اعداى پيغمبر ، نظر كن سوى من

[ قصيده ]

ز گنج مُلك ، دل اهل هوش برحذر است * كه چرخ بر سر او اژدهاى هفت سر است

مخواه از پى زر پير زال دنيا را * كه ميل زر نكند هركه صاحب‌نظر است

عجوزه‌اى كه درو ننگرند اهل نظر * به چشم بىبصران نوعروس سيمبر است

به پاى قصر عروس جهان مرو به طمع * كه گِردِ بارهء او چيده صد هزار سر است

عروس دهر پرى صورتىست ديو صفت * هواى او نكند هركه آدمى سِيَر است

به فقر ، شاه بشر فخر كرد در عالم * نه آدمىست كسى كو به مال مفتخر است

غرض رياضت نفس و عبادت است ز عمر * تو معتقد كه حيات از براى خواب و خور است