خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٨٥

[ 8 . ] مولانا نعمتى

كرد با من دشمنى هركس كه ديد آن شوخ را * كس نديدم كز براى او رقيب من نشد

عمر من در محنت عالم گذشت اى نعمتى * در جهان هرگز دمى راحت نصيب من نشد

* * *

فرداست كه از حسنت آثار نمىماند * كم ناز « 1 » به اين خوبى ، بسيار نمىماند

اين دم كه شكرريز است لعلت سخنى مىگو * مادام به اين لذّت ، گفتار نمىماند

امروز كه بازارت گرم است غنيمت دان * پيوسته به اين گرمى بازار نمىماند

* * * در تذكرهء سامى به اسم وى نوشته :

هلال عيد را ميل است با ابروى زيبايش * كه بر بام فلك خم گشته از بهر تماشايش

و له فى الرباعيّات

تا چند دلا ز عشق درهم باشى * از زلف بتان اسير صد غم باشى

تا كى به هواى ماهرويان چو هلال * انگشت‌نماى اهل عالم باشى

* * *

تا چند كشم درد نهانى بىتو * مردن بهتر كه زندگانى بىتو

با تو نفسى بودن و آن دم مردن * بهتر ز حيات جاودانى بىتو

* * *

خواهم كه به غير آشنايى نكنى * اين جور و جفا كه مىنمايى نكنى

هرگز نفسى ز من جدايى نكنى * القصّه چو عمر بىوفايى نكنى

* * *

( 1 ) . اصل : باز .