خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٨٣

[ 8 . ] مولانا نعمتى

اگر آن سرو نگذارد « 1 » كه بر پايش جبين مالم * روم از پى كه هرجا پا نهد رو بر زمين مالم

* * *

آه كز گلزار جان سرو روانم مىرود * طاقت اين درد چون آرم كه جانم مىرود

جان شيرين گر به نزديك لب آيد دور نيست * كز نظر آن خسرو شيرين زبانم مىرود

* * *

تا بوده‌ام اسير غم يار بوده‌ام * يعنى به قيد عشق ، گرفتار بوده‌ام

هرگز نگفته‌ام غم و درد تو با كسى * با درد همزبان و ، به غم يار بوده‌ام

ننشسته‌ام ز پا نفسى در طريق عشق * تا عمر بوده طالب ديدار بوده‌ام

دانسته‌ام طريق وفا آنچنان‌كه هست * در خدمت سگان تو بسيار بوده‌ام

هرگه به باغ عارض او كرده‌ام نگاه * حيران آن دو نرگس بيمار بوده‌ام

خون خوردن است كار من از عشق گلرخان * چون نعمتى مدام درين كار بوده‌ام

* * *

مست بودم كز بر من سرو ناز من گذشت * وه كه از من بىخبر ، عمر دراز من گذشت

( 1 ) . اصل : نگذار .