خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٥

[ 2 . ] امير رفيع الدين حيدر معمّايى آدام اللّه تعالى ظلال سيادته و فصاحته الى يوم الدين

تا شده صورت نگار ذات پاكت ، مىكند * آفرين بر كلك خود نقّاش صورت‌آفرين

اى شب معراج محرم بوده بين الجانبين * از تو شد اسرار « سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى » « 1 » مبين

اى عصاى موسوى يك فقره‌ات از ذو الفقار * با سرانگشت تو اعجاز يد بيضا قرين

ز آن لب معجز بيان چون روح‌بخشى كرده كسب * خالقش خوانند خلقى عيسى گردون‌نشين

والد سبطين ، ابن‌عم سلطان الرُسُل * محترم والد ، حرم مولد ، امير المؤمنين

در نَسَب آن را كه ابن عم رسول اللّه بود * در حَسَب با او برابر هم رسول اللّه بود

[ بند دوم ]

اى پس از شاه رسل نگرفته پيشى بر تو كس * در ميان هر دو فرقى نيست غير از پيش و پس

مالك دوزخ كجا سرگرم اين منصب شدى * سوختى گر غير اعدايت به جاى خار و خس

سوخت هر عابد ، كه جز مهرت به فريادش رسيد * رَست هر عاصى ، كه شد لطف تواش فريادرس ؟

قدسيان را از جنابش دستگيرى التماس * انبيا را هم شفاعت‌خواهى او ملتمس

ساخت روشن ظلمت شب را فلك در چشم صبح * چون ز مهر او نفس زد صبح و صادق زد نفس

( 1 ) . اسراء / 1 .