خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٧٤

[ 7 . ] مولانا ادهم

خط سبزت كه آيت خوبىست * آيتى در نهايت خوبىست

غايتش مهربان نيى ، ورنه * همه‌چيزت بغايت خوبىست

* * *

به من كاكل عنبرين مىنمايد * سر فتنه دارد چنين مىنمايد

گهى مىفشاند به عشاق دامان * گهى ساعد از آستين مىنمايد

به رغم من آن رخ چو آيينه هر دم * به آن مىنمايد ، به اين مىنمايد

رخش مصحف حسن و « 1 » خوبىست ادهم * تفأّل نمودم چنين مىنمايد

* * *

چه تند و تيز به دل بردن من آمده‌اى * شتاب چيست به آتش گرفتن آمده‌اى

* * *

اى زده آتشم به جان ، در تن خاكسار هم * داده به باد هر زمان ، صبر من و قرار هم

ساقى گلعذار من رفت ز بزم و مىكُشد * تلخى هجر او مرا ، دردسر خمار هم

زار و ضعيف اگر شدم نيست عجب كه روز و شب * فرقت يار مىكشم محنت روزگار هم

* * *

ز بشر كسى به عالم ز تو خوبتر نباشد * تو چنان لطيف و خوبى كه حد بشر نباشد

به غم فراق گفتى كه چه‌سان گذشت عمرت * بگذشت بىتو نوعى كه از آن بتر نباشد

بگشاى لب در آن كو به فغان و ناله ادهم * كه سگان كوى او را ز تو دردسر نباشد

* * *

( 1 ) . اصل : - و .